ZAINTERESOWANIE ZACHOWANIEM SEKSUALNYM CZŁOWIEKA

Zachowanie seksualne człowieka było i nadal jest przedmiotem zainteresowań nie tylko biologów, lecz także psychologów, filozofów i etyków, socjologów, pedagogów, prawników, etnografów itd. Odpowiednio do tego były formułowane i istnieją rozmaite normy zachowania seksualnego. Ze stanowiska filozofii represjonującej seksualność, niezgodne z normą może być na przykład zachowanie seksualne polegające na kontakcie pozagenitalnym. Przy założeniu, że celem (nie funkcją) zachowania seksualnego jest wyłącznie reprodukcja gatunku, łatwo dojść do wniosku, że kontakty pozagenitalne nie są prawidłowe, gdyż wykluczają realizację wspomnianego celu, przynajmniej w bezpośrednim następstwie przyczynowo-skutkowym. Jeśli dalej założyć, że reprodukcja jest naturalnym dążeniem w ożywionej przyrodzie, to kolejnym wnioskiem będzie twierdzenie, że kontakty pozagenitalne są nieprawidłowe, gdyż są one „nienaturalne”, wbrew Naturze. Przy restryktywnym, represjonującym stanowisku wobec seksualności funkcjonują z reguły rygorystyczne moralne oceny zachowań seksualnych. Tym sposobem rozmaite postacie zachowania seksualnego nabrały w szeroko rozpowszechnionym mniemaniu rzekomych cech biologicznej nieprawidłowości, jak również nie- moralności. W obiegowym rozumieniu obie te cechy – nieprawidłowość i niemoralność – zostały skojarzone z pojęciem zboczenia płciowego. Brak należytych badań i biologicznej refleksji sprawiły, że jednym z de- sygnatów tego pojęcia (nazwy) były na przykład kontakty oralno-geni- talne, także w piśmiennictwie lekarskim. Był to skutek braku rozgraniczenia pomiędzy określoną normą kulturową i biologiczną.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *