UKŁAD SERCOWO-NACZYNIOWY

Główne działanie polega na wzroście objętości wyrzutowej, częstości akcji i rzutu minutowego. Zwiększa częstotliwość występowania niemiarowości przez podwyższenie wrażliwości układu bodźcoprzewodzącego serca. Adrenergiczne środki blokujące nie zabezpieczają przed bezpośrednią stymulacją mięśnia sercowego, ale powodują zmniejszenie zaburzeń rytmu. Ciśnienie skurczowe krwi podnosi sie. ale rozkurczowe, obniża. Po okresie wzrostu ciśnienia krwi przychodzi krótki okres hipotensji środek ten posiada dwufazowe działanie powodujące wtórną wazo- dilatację, np. w błonie śluzowej nosa po pierwszym okresie obkurczenia naczyń. Na- czynią krwionośne w różnych sytuacjach reagują na adrenalinę w różny sposób. Podczas gdy naczynia skóry, błony śluzowej, tkanki podskórnej, jamy brzusznej i nerek są obkurczane (działanie alfa), to naczynia w mięśniach są rozszerzane po dawkach fizjologicznych (działanie beta), ale obkurczane po dużych dawkach. Jeśli naczynia mózgowe i tętnica płucna są obkurczane pod wpływem adrenaliny, to ciśnienie w naczyniach wieńcowych wzrasta. U pacjentów z chorobą wieńcową może wystąpić ból dławicowy, wywołany zwiększeniem pracy serca przy zwężonych naczyniach wieńcowych. Ciśnienie w żyłach obwodowych jest podwyższone. W następstwie dożylnego podania adrenaliny efekty jej działania są znacznie dłuższe niż po podaniu noradrenaliny. Jest to najsilniejszy ze znanych środków działający na zatrzymany mięsień sercowy, ale jej niestale i gwałtowne -działanie oraz niebezpieczeństwo komorowych zaburzeń rytmu ogranicza jej zastosowanie jako środka naćzynioskurczowego. Zwiększa lepkość krwinek płytkowych i skraca czas krzepnięcia, przez co prowadzi do skrócenia czasu krwa-wienia.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *