TRWAŁA NIEDROŻNOŚĆ JAJOWODÓW

W przypadkach trwałej niedrożności jajowodów postęp nauki sprawił, że możliwe jest pobranie jaja z jajnika, zapłodnienie go poza organizmem matki oraz umieszczenie go w jamie macicy, gdzie zagnieżdża się ono i zapoczątkowuje rozwój ciąży. Dzięki tej technice unasienniania jaja, w lipcu 1978 r. urodziła się pierwsza, zdrowa dziewczynka, w szpitalu w Oldham. Możliwe jest też pobieranie jaja nie tylko od przyszłej matki, lecz od kobiety – dawcy, zapłodnienie go plemnikami męża kobiety, której następnie umieszcza się zapłodnione jajo w macicy. W tych warunkach urodzone dziecko posiada cechy dziedziczne ojca oraz kobie- ty-dawcy, natomiast nie posiada genetycznych cech matki (kobiety w której ciele się rozwijało i przez którą zostało urodzone). Możliwe jest też pochodzenie jaja i plemnika od dawców. Rozwija się wtedy płód i rodzi dziecko całkowicie pozbawione łączności genetycznej z rodzicami. Jest to adopcja na poziomie komórkowym (Waroński, 1977). Możliwe jest również dokonanie zapłodnienia z komórek rozrodczych małżonków, lecz umieszczenie zapłodnionego jaja w organizmie innej kobiety, która spełnia rolę swego rodzaju mamki noszącej ciążę, rodzącej dziecko oraz karmiącej to dziecko, które jest „własnością” małżonków. Banki nasienia, banki jaj oraz urządzenia do rozwoju zapłodnionego jaja in vitro coraz bardziej rozdzielają prokreację od seksualności oraz dziecko od rodziców, w sensie naturalnego przedłużenia ich życia (germen, zapewniające swoistą nieśmiertelność człowieka poprzez zapewnienie ciągłości życia komórki rozrodczej). Zmieszany w probówce materiał biologiczny, przekazujący cechy dziedziczne obcych ludzi, a następnie rozwinięty w organizmie mamki stanowi nowy typ człowieka, a przynajmniej z socjologicznego i ewolucyjnego punktu widzenia (Waroński, 1977). Stwarza to wiele refleksji i problemów natury między innymi filozoficznej i etycznej.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *