Tiamazol i karbimazol

Metyio- i propylotiouracyl są gwałtownie wchłaniane w początkowym odcinku jelita cienkiego, osiągając największe stężenie w surowicy w ok. 2 h po doustnym podaniu leku. Metylo- i propylotiouracyl są również stosunkowo szybko usuwane z organizmu przez nerki. Szybki metabolizm leków w organizmie nakazuje ich podawanie w dawkach podzielonych 3-4 razy na 24 h.

Tiamazol i karbimazol wchłaniają się wolniej niż metylo- i propylotiouracyl, osiągając największe stężenie po 6-8 h i utrzymując się w organizmie przez 20-24 h. Z tego powodu lek może być podawany 1 lub 2 razy dziennie. Karbimazol jest pochodną tiamazolu i aby wywołać działanie lecznicze musi zostać przekształcony do metymazolu w organizmie. W początkowym okresie leczenia dawka dobowa metylo- i propylotioura- cylu wynosi 600-900 mg, a dawka pochodnych imidazolu 45-60 mg.

Po uzyskaniu wyraźnej poprawy stanu klinicznego dawki leków stopniowo się zmniejsza. Najmniejsze stosowane dawki pochodnych tiouracylu w końcowym okresie leczenia wynoszą 100-200 mg/24 h lub 5- 10 mg/24 h dla pochodnych imidazolu. Jedynym wskazaniem do stosowania tyreostatyków jest nadczynność gruczołu tarczowego.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *