Schorzenia wcześniaka

Schorzenia wcześniaka. Zespół zaburzeń oddechowych, nazywany dawniej zespołem błon szklistych, jest to zespół kliniczny objawiający się zaburzeniami oddychania. Zaburzenia oddychania o znanej etiologii, jak zapalenie płuc, aspiracja wód płodowych, wada rozwojowa serca, nie należą do tego zespołu. Zespół zaburzeń oddechowych występuje zwykle u małych wcześniaków z wagą poniżej 15-0-0 g albo pochodzących z ciąży patologicznej lub porodu patologicznego, także u niektórych noworodków donoszonych z cięcia cesarskiego lub matek chorych na cukrzycę. Jest on najczęstszą przyczyną zgonu wcześniaków. Jak już opisano powyżej, wskutek specyficznych cech ośrodkowego układu nerwowego i układu oddechowego wcześniaka, w jego płucach może utrzymywać się niedodma wrodzona lub powstawać niedodma wtórna. Może dojść do niedotlenienia i jego następstw: zastoju, krwotoku, obrzęku płuc. Jako rezultat i morfologiczny wykładnik tych różnorodnych zaburzeń mogą wytworzyć się w płucach wcześniaka błony szkliste (membranae hyalinaeae). Nie w każdym przypadku z zespołem zaburzeń oddechowych stwierdza się błony szkliste, w nie-których przypadkach główne zmiany patologiczne — to niedodma lub obrzęk płuc.

Błony szkliste — to błony jednolite, eozynochłonne, wyścielające głównie oskrzeliki oddechowe i przewody pęcherzykowe, rzadziej pęcherzyki płucne. W obrazie histopatologicznym spotyka się pojedyncze lub liczne rozdęte powietrzem oskrzeliki oddechowe i przewody pęcherzykowe wyścielone błonami szklistymi, otaczająca je tkanka płucna jest niedodmowa. Według najnowszych teorii przypuszcza się, że błony szkliste powstają wskutek zwiększonej przepuszczalności naczyń włosowatych płuc, spowodowanej niedotlenieniem. Powstały w ten sposób przesięk przenika do dróg oddechowych i staje się podłożem, z którego powstaną błony szkliste. Powietrze przenikające do płuc w czasie oddychania kształtuje z tego podłoża błony szkliste. Mechanizm powyższych procesów jest dotąd nie wyjaśniony. Błony szkliste tworzą mechaniczną przeszkodę dla prawidłowej wymiany gazowej w płucach między krwią a powietrzem, nie występują u martwo urodzonych lub zmarłych przed upływem pierwszej godziny życia.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *