ROZWAŻANIA CHRONOBIOLOGICZNE

Rozważania chronobiologiczne skłoniły wielu klinicystów do podawania hormonu wzrostu w godzinach wieczornych, wiadomo bowiem, że fizjologicznie w godzinach nocnych częściej występują „epizody” wy- dzielnicze hormonu wzrostu, a stężenie kortyzolu jest najmniejsze w ciągu doby. Ludzki hormon wzrostu był stosowany z paromiesięcznymi przerwami wg różnych schematów wobec ograniczonej ilości preparatu [10]. Wyniki takiego leczenia są gorsze niż w leczeniu ciągłym.

Odpowiedź wzrostowa na leczenie ludzkim hormonem wzrostu. Jak wspomniano wyżej, odpowiedź wzrostowa zależy w pewnym zakresie od stosowanej dawki. Uzyskiwana szybkość wzrastania jest zależna również od postaci niedoboru wzrostu. Szybsze wzrastanie po podawaniu ludzkiego hormonu wzrostu występuje u dzie- ci z całkowitym niedoborem hormonu wzrostu, wolniejsze u chorych z częściowym niedoborem. Lepiej rosną dzieci z bardziej opóźnionym wzrostem, z mniej dojrzałym szkieletem i grubszą tkanką tłuszczową podskórną. Lepiej odpowiadają na leczenie dzieci wyższych rodziców. Szybkość wzrastania w czasie długotrwałego leczenia jest największa w pierwszych miesiącach leczenia i przeciętnie wynosi odpowiednio 10-16 cm na rok, a następnie zmniejsza się do 6-10 cm na rok. Szybkość wzrastania w pierwszym okresie leczenia odpowiada wzrastaniu wyrównawczemu („doganianie” wzrostu – catch up growth). Po okresie wzrastania wyrównawczego szybkość zmniejsza się i odpowiada normie dla wieku. Z biegiem lat leczenia szybkość wzrastania się zmniejsza, Preece i Tanner podali formułę matematyczną pozwalającą przewidzieć roczne przyrosty wzrostu u dzieci z niedoczynnością somatotropinową przysadki leczonych ludzkim hormonem wzrostu [cyt. wg 10],

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *