Rozpowszechnianie pornografii

W licznych współczesnych kodeksach karnych są zawarte przepisy o zakazie produkcji i kolportażu przedmiotów o charakterze pornograficznym. Niektóre państwa, także Polska, są w tym przedmiocie związane umowami międzynarodowymi. Oświadczenie rządowe Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej z 14 VI1951 r. oznajmia o ratyfikacji protokołu podpisanego w Lakę Success w 1947 r. o zmianie konwencji w sprawie zwalczania obiegu i handlu wydawnictwami pornograficznymi, zawartej w Genewie 12 IX 1923 r. (DzU 1951, poz. 408). Obowiązują aktualnie przepisy art. 173 kodeksu z 1969 r,:

Kto rozpowszechnia pisma, druki, fotografie lub inne przedmioty mające charakter pornograficzny, podlega karze pozbawienia wolności do lat 2, ograniczenia wolności lub grzywny.

Tej samej karze podlega, kto w celu rozpowszechnienia takie pisma, druki, fotografie lub przedmioty sporządza, przechowuje, przenosi, przesyła lub przewozi”.

Analogiczny zakaz, nieco mniej kazuistyczny, zawierał art. 2l4 kodeksu z 1932 r.

Stosowanie’ tego przepisu w praktyce zależy przede wszystkim od tego,.co rozumiemy przez pornografię. Pod względem języko- kowym termin ten wywodzi się ze słów greckich porno, tj. nierządnica,

grapho – piszę. Chodzi więc o zapis o treści „nierządnej”. Powracamy tedy do źródła nieporozumień, które wywołuje słowo „nierząd”, co po polsku ma aż tyle znaczeń i kontekstów myślowych. Ponieważ kodeks posługuje się słowami „czyn nierządny”, „nierząd”, można byłoby spolszczyć słowo „pornografia” i rozumować tak, że chodzi tu o „przed- mioty mające cechy nierządne”. Kodeks jednak, uwzględniając powszechny obieg słowa „pornografia” (w skrócie dziś – „porno”), zachował to określenie w art. 173.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *