Przegroda moczowo-odbytnicza

Już we wczesnym okresie życia zarodkowego z górnej ściany steku na, przestrzeni między omocz- nią i odbytnicą wyrasta tzw. przegroda moczowo-odbytnicza (septum urorectale), która zrasta się później z błoną stekową i dzieli w ten sposób stek na część przednią i tylną. Część przednia, w której znajdują się ujścia przewodów Wolffa i która łączy się z omocznią, przekształca się, jak już wyżej wspomniano, w pęcherz i w cewkę moczową część tylna pozostaje w łączności z odbytnicą. W ten sposób od chwili połączenia się przegrody moczowo-odbytniczej z błoną stekową błona ta w części dolnej, leżącej bliżej końca ogonowego, będzie zasłaniać przyszły odbyt (pars analis membranas cloacae), a w części górnej, bliżej pępka, resztę steku (pars urogenitalis membranas cloacae).

W miejscu, gdzie znajdują się ujścia przewodów Wolffa, przebiega granica, w obrębie której następuje później zróżnicowanie górnego i dolnego odcinka brzusznej części steku. Zróżnicowanie to polega na wytworzeniu się przewężenia dzielącego (chociaż niezupełnie) górną część przedniego odcinka steku, z której powstaną pęcherz moczowy i cewka moczowa, i dolną, z której wytworzy się zatoka moczowo-płciowa, później przekształcająca się w przedsionek (vesiibulum vaginae). Górna część leży głębiej, a dolna, która przytyka do błony stekowej, bardziej powierzchownie. Cewka moczowa tworzy się wprawdzie w górnej głębszej części przedniego odcinka steku, ale ponieważ dolną część od górnej dzieli tylko przewężenie, a nie zupełna przegroda, przeto cewka będzie uchodzić ostatecznie do dolnej części zatoki moczowo-płciowej, która stanowi w tym czasie głęboką kieszonkę.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *