Oligowolemia

Nadmierna utrata wody przez płuca może być wynikiem stosowania pirogenów (wzrost temperatury ciała o 1°C powyżej 37°C zwiększa pocenie niewidoczne – peispiratio insensibilis – o 500 ml/24 h). W przypadku sprawnie działających mechanizmów regulacji izotonii i izojonii płynów ustrojowych oraz izowolemii polekowe stany odwodnienia są rzadko spotykane. Najczęstszą ich przyczyną jest niekontrolowane stosowanie leków moczopędnych.

Polekowe stany odwodnienia najczęściej mają charakter odwodnienia izotonicznego lub hipertonicznego, rzadziej zaś hipotonicznego.

We wszystkich postaciach odwodnienia stwierdza się oligowolemię. Jest ona bezpośrednią przyczyną spadku ciśnienia krwi, niedokrwienia mózgu, nerek oraz narządów jamy brzusznej. Zaburzenia czynności ww. narządów znajdują swoje odzwierciedlenie w obiazie klinicznym stanów odwodnienia.

Obraz kliniczny. W obrazie klinicznym [8, 12] stanów odwodnienia dominują objawy zaburzonej czynności układu krążenia, ośrodkowego układu nerwowego, nerek i przewodu pokarmowego.

Czynność serca jest przyspieszona, ciśnienie tętnicze obniża się – szczególnie w pozycji stojącej, żyły szyjne nie wypełniają się w pozycji leżącej nawet przy lekkim ucisku na szyję.

Niedokrwienie mózgu objawia się ogóinym osłabieniem, apatią, zwolnieniem reakcji na bodźce zewnętrzne, a w ciężkich postaciach odwodnienia nawet śpiączką. W odwodnieniu hipotonicznym występują ponadto silne bóle głowy, nudności oraz drgawki. Oligowolemia jest również przyczyną niedokrwienia nerek, zmniejszenia diurezy, a nawet wystąpienia czasem objawów ostrego zatrucia mocznicowego.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *