Noworodek z dystrofią wewnątrz- maciczną

Dystrofię wewnątrzmaciczną (ryc. 31) stwierdzamy u niektórych noworodków z ciąży o nieprawidłowym przebiegu. Olewski stan ten nazywa ,,łiipotrofią wewnątrzłonową”. Jako przyczynę, dystrofii wewnątrzma- cicznej uważają jedni autorzy przenoszenie, inni dysfunkcję łożyska, która może wystąpić niezależnie od długości trwania ciąży. Wskutek zmniejszonej przepuszczalności łożyska płód jest przewlekle niedotle- niony, odwodniony i niedożywiony, co prowadzi do powstania dystrofii wewnątrzmacicznej. Noworodek taki po urodzeniu jest długi i chudy (niska waga w stosunku do długości ciała), na skórze brak mazi płodowej, skóra jest sucha, brak tkanki tłuszczowej podskórnej, wyraz twarzy jest starczy. W cięższych stanach skóra, pępowina, paznokcie są podbarwione smółką, stwierdza się uszkodzenie niedotlenieniem ośrodkowego układu nerwowego, może dojść do śmierci wewnątrzmacicznej.

Noworodek matki z zatruciem ciążowym

Noworodek matki z zatruciem ciążowym jest narażony na poważne niebezpieczeństwo, może urodzić się przedwcześnie lub z dystrofią wewnątrzrnaciczną, może zginąć przed lub po urodzeniu z niedotlenienia.

Noworodek matki chorej na cukrzycę (ryc. 32) często umiera wewnątrzmacicznie lub zaraz po urodzeniu. U płodów tych występują różne zaburzenia hormonalne, jak: 1) nadmierna wielkość,

– 2) przerost wysepek Langerhansa i zwiększone wydzielanie insuliny, 3) nadczynność kory nadnerczy. Waga i wzrost tych noworodków jest wyższa od przeciętnej, mają one silnie rozwiniętą tkankę tłuszczową podskórną oraz tendencję do nieprawidłowego zatrzymywania wody w tkankach.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *