NECROLYSiS EPIDERMAUS TOXICA LYELL – LECZENIE

W badaniach laboratoryjnych wykazano zwiększoną szybkość opadania krwinek i leukocytozę, przesunięcie stosunku albumin do globulin, a także zmniejszone stężenie elektrolitów w surowicy. Często udaje się stwierdzić obecność wewnątrzustrojowych ognisk zakaźnych oraz zwiększenie miana antystreptolizyn. Zasadnicze znaczenie mogą mieć badania mające na celu wykrycie ewentualnej nadwrażliwości na leki (test transformacji limfocytów, testy śródskórne i naskórkowe z alergenami lekowymi).

Leczenie. Leczenie przyczynowe jest możliwe tylko w części przypadków. Usunięcie ognisk zakaźnych lub natychmiastowe odstawienie leków, co do których istnieją przypuszczenia, że mogą powodować uczulenie, jest postępowaniem z wyboru. Konieczne jest podawanie kortykosteroi- dów wraz z lekami ogólnie odczulającymi. Dawka i sposób ich stosowania zależą od ciężkości przebiegu klinicznego. Przeciętnie podaje się doustnie 33 – 60 mg prednizonu (Encorton) lub domięśniowo 50- 100 mg dziennie. W klinicznie ciężkich przypadkach dawki należy zwiększyć lub przejść na dożylne stosowanie kortykosteroidów. Jednocześnie podaje się antybiotyki odpowiednio do wyników posiewu i antybiogramu. Z powodu dużej utraty płynów, elektrolitów i białka wskazane są wlewy osocza, glukozy oraz płynu wieloelektrolitowego.

Miejscowo stosuje się jedynie maści obojętne lub z antybiotykami, rzadziej \nk roztwory wodne fioletu krystalicznego lub zieleni brylantowej. W leczeniu zmian w obrębie jamy ustnej stosuje się środki odkażające,, ściągające oraz zapobiegające zakażeniu drożdżakami.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *