MIĄŻSZ I TKANKA ŚRÓDMIĄŻSZOWA CZĘŚĆ 2

Po odstawieniu ieku objawy te cofają się w ciągu najbliższych 24 – 28 h [48], Rozpoznanie zmian płucnych po nitrofurantoinie nie jest trud- ile, jeśli się o tym pamięta, natomiast jeżeli tak nie jest, można mylnie rozpoznać zapalenie, zawal lub obrzęk płuc, rzadziej zawał serca, napad dychawicy oskrzelowej lub tzw. ostry brzuch.

Powikłanie to można rozpoznać na podstawie wywiadów i próby prowokacyjnej, przez podanie 25 – 50 mg leku, która „reprodukuje” objawy.

Nie opisywano biopsji płuc w przebiegu tego typu choroby, ale objawy i przebieg kliniczny mają pewne wspólne cechy z alergicznym zapaleniem pluć, wywołanym przez szczepy Aspergillus opisanym przez Pe- pysa [43] w zapaleniu tym wspomniane nacieki płucne zaliczane są do odczynu typu Arthusa i składają się głównie z krwinek kwasochlonnych,

W ostatnim okresie sporo uwagi [2] poświęca się salazopirynie stosowanej we wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego. Lek ten rozpada się w jelitach na kwas 5-aminosalicylowy, który wydala się z kałem, i sulfa- pirydynę, która po wchłonięciu do krwi wydala się z moczem i może powodować objawy ogólne.

Polekowe zwłóknienie płuc. Polekowe zwłóknienie płuc mogą wywołać liczne leki, których kompleksowe działanie na miąższ płucny i tkankę śródmiąższową prowadzi do rozległych zmian, a które klinicznie przebiegają jak zwłóknienie płuc. Należą do nich: preparaty sproszkowanej przysadki leki alkilujące busulfan, cyklofosfamid antymetabolity azatio- pryna, metotreksat, bleomycyna leki blokujące zwoje: heksametoniunr, pentametonium, mekamylamina metyzergid nitrofurantoina {jako reakcja długotrwała) propranolol, praktolol i pindoloi [13, 40], amiodaron, wdychanie tlenu w dużych stężeniach, naświetlanie promieniami X.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *