LEKI NEUROLEPTYCZNE

Wszystkie leki neuroleptyczne mają działanie przeciwpsychotyczne, to znaczy zmniejszają nasilenie objawów wytwórczych (omamów i urojeń), wpływają na motorykę i aktywność leczonych, a także na reakcje afek- tywne. Ze względu na punkt uchwytu farmakodynamicznego (głównie struktury podkorowe) wywierają wpływ na czynność układu pozapirami- dowego oraz autonomicznego. Poprzez ośrodki tego układu, a także przez układ dokrewny oraz w wyniku bezpośredniego działania na inne narządy leki neuroleptyczne mogą zmieniać ich czynności. Toteż objawy nie- pożądane występujące podczas leczenia neuroleptykami, mimo że mogą przybierać różne formy w zależności od poszczególnych neuroleptyków, zwykle ograniczają się do nieoczekiwanych zmian stanu psychicznego, zaburzeń pozapiramidowych oraz rzadziej – do innych objawów somatycznych. Do neuroleptyków fenotiazynowych należą:

– alifatyczne pochodne fenotiazyny, np. promazyna (Promazin), chlo- ropromazyna (Fenactil), lewomepromazyna (Tisercin, Nozinan), alimema- zyna (Theralene)

– piperydynowe pochodne fenotiazyny, np. tiorydazyna (Melleril), pe- rikiazyna (Neuleptil)

– piperazynowe pochodne fenotiazyny, np. perazyna (Pernazinum, Taxilan), prochloroperazyna (Chloroperazyna, Stemetil), trifluoperazy- na (Triftazin, Steiazine, Terfluzine), perfenazyna (Triphenot, Trilafon), flufenazyna (Mirenil, Lyogen, Moditen).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *