Kultura seksualna

Dawniej, wskutek niskiego poziomu kultury seksualnej nagminnie występowała u mężczyzn tzw. impotentia satisfaciendi, polegająca na niemożności zaspokojenia seksualnego kobiety w czasie kontaktów seksualnych. Wynikało to najczęściej z braku wiedzy o potrzebach uczuciowych i reakcjach seksualnych kobiety, niedoceniania gry miłosnej poprzedzającej spółkowanie, z egoizmu oraz z powodu przedwczesnego lub zbyt wczesnego. wytrysku nasienia. We wszystkich powyższych przypadkach kobiety nie doznawały zaspokojenia seksualnego, co powodowało u nich przykre odczucia i często stanowiło przyczynę powstawania zniechęcenia seksualnego. W wielu przypadkach mężczyźni nawet nie zdawali sobie sprawy z tego, jakie mechanizmy tkwią u podłoża pojawienia się wtórnej oziębłości seksualnej oraz zniechęcenia seksualnego u partnerek.

W miarę wzrostu poziomu uświadomienia seksualnego oraz kultury seksualnej coraz więcej jest mężczyzn lepiej orientujących się w potrzebach seksualnych kobiet oraz w mechanizmach fizjologicznych warunkujących ich zaspokojenie. Przede wszystkim zaś zdają sobie sprawę z konieczności zaspokojenia seksualnego kobiet. Świadomość ta na wielu mężczyzn działa deprymująco oraz obniża poziom satysfakcji uzyskanej z kontaktów seksualnych. Pojawiają się więc u nich swojego rodzaju zaburzenia orgazmu, a nawet obniżenie napięć emocjonalno-seksualnych towarzyszące przebiegowi całego kontaktu seksualnego. U niektórych pojawiają się nawet zaburzenia w zakresie potrzeby podjęcia kontaktów seksualnych. Zaburzenia te najsilniej objawiają się u mężczyzn mających świadomość niemożności zaspokojenia seksualnego kobiety w czasie spółkowania (ze względu na tendencje do szybkiego wytrysku nasienia lub spowolniałe reakcje seksualne kobiety). W obu tych przypadkach w czasie spółkowania dochodzi do wcześniejszego wytrysku nasienia u mężczyzny, jednakże następcza manualna lub oralna stymulacja kobiety może spowodować osiągnięcie przez nią zaspokojenia seksualnego. Stymulacja kobiety w tym okresie odbywa się jednak z pewnym przymusem ze strony mężczyzny, ponieważ po wytrysku z reguły pojawia się pewne znużenie, chęć odpoczynku, a nawet senność. Świadomość konieczności zaspokojenia seksualnego kobiety zmusza mężczyzn do kontynuacji czynności seksualnych mimo znużenia i braku chęci, a nawet wbrew wyraźnej niechęci do czynności seksualnych, pojawiającej się u wielu mężczyzn tuż po wytrysku nasienia. Zmniejsza to u nich satysfakcję uzyskaną w czasie kontaktu seksualnego, mimo że dostarcza im satysfakcji wynikającej z faktu zaspokojenia seksualnego kobiety. W taki to sposób podnoszenie kultury seksualnej obniża wprawdzie liczbę kobiet nie znajdujących satysfakcji w kontaktach seksualnych, ale zwiększa liczbę mężczyzn, u których pojawiają się zaburzenia w zakresie satysfakcji seksualnej. Wszystko to sygnalizuje złożoność zagadnień związanych z harmonijnym współżyciem seksualnym mężczyzny i kobiety oraz konieczność podjęcia długofalowych badań zmierzających do opracowania optymalnych zasad tego współżycia satysfakcjonujących obie płci.

SPOŁECZNO-KULTUROWE ŹRÓDŁA KONFLIKTÓW I ZABURZEŃ EMOCJONALNO-SEKSUALNYCH

Poznanie mechanizmów i uwarunkowań kulturowych ma ogromne znaczenie dla właściwego rozwiązywania konfliktów i usuwania zaburzeń emocjonalno-seksualnych. Wynika to z faktu, że duża część instytucji – nie tylko społecznych – regulujących życie seksualne człowieka jest uwarunkowana nie tylko ekonomicznie i ustrojowo, ale także kulturowo. Elementy ciągłości i trwałości tych instytucji, przy zmieniających się warunkach ekonomicznych i politycznych, stają się źródłem wielu konfliktów i zaburzeń seksualnych.

Seksuolog w praktyce klinicznej stosuje interdyscyplinarne podejście do sfery seksualnej, gdyż tylko wtedy może on zrozumieć złożoność przyczyn zaburzenia, z którym zgłasza się pacjent. Zaburzenie to przejawia się na zewnątrz np. jako brak erekcji lub brak orgazmu. Pozornie wydaje się, że całość zaburzenia dotyczy tylko psychodynamiki orgazmu lub erekcji, lecz w istocie podłoże zaburzenia tkwi w filozofii człowieka, jego światopoglądzie, rozumieniu, wartościowaniu i ocenianiu zjawisk zachodzących w nim samym oraz w środowisku, w którym się wychował, w nastawieniu do życia, ludzi oraz sfery seksualnej.

Wpływy kulturowe, środowiskowe i społeczne, współdziałając z czynnikami psychicznymi i biologicznymi, regulują potrzeby seksualne, zachowanie oraz odczuwanie seksualne. W odniesieniu do kobiet nie rozstrzygnięto jeszcze zasadniczego pytania, które z powyższych czynników odgrywają rolę najpoważniejszą. Przez dość długi czas uvćażano, że najważniejszy wpływ na reaktywność seksualną kobiety wywierają czynniki kulturowe. Przyczyn zaburzeń odczuwania seksualnego (braku orgazmu oraz oziębłości seksualnej) oraz na ogół słabszej reaktywności seksualnej kobiety’ dopatrywano się tylko w rozlicznych i różnorodnych zakazach i negatywnych przeżyciach, które spełniały rolę hamulców dla reaktywności seksualnej, w negatywnych nastawieniach do seksualności, wpajanych przez środowisko wychowawcze itp. Obecnie wiadomo, że ostateczna reaktywność seksualna kobiety (oraz mężczyzny) jest wypadkową równoczesnego oddziaływania zarówno wpływów społeczno-kulturowych, jak i psychicznych oraz biologicznych, przy czym siła ich zmienia się w procesie rozwoju człowieka.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *