Koncepcja różnic indywidualnych

Jednym z zasadniczych błędów w podejściu do zachowań seksualnych była próba zawężenia wachlarza praktyk seksualnych uznawanych za „normalne” oraz wytyczenie zbyt wąskich i sztywnych ram, które miały odgraniczać zachowanie seksualne normalne od „nienormalnego”. Tymczasem bogactwo i niezliczone wprost odmiany ludzkich osobowości spra- 3 – Seksuologia społeczna wiają, że seksualność wyraża się w ich ramach w sposób bardzo różnorodny, ale przecież mieszczący się w granicach normy. Jedynie przekroczenie pewnych, uznanych za zasadnicze, norm kwalifikuje zachowanie seksualne jako nienormalne, zboczone. Natomiast wszelka różnorodność praktyk i zachowań seksualnych nie przekraczająca tych norm uważana jest za zjawisko prawidłowe. Trudno przecież wyobrazić sobie, aby istniały niezliczone odmiany osobowości człowieka, odróżniające ludzi od siebie pod każdym względem i świadczące o ich niepowtarzalności, lecz żeby nie miało to wpływu na formy wyrażania się seksualności. Przez długi czas jednak nie akceptowano odmienności ludzkich zachowań seksualnych i dopiero w ostatnich latach krzywą indywidualnego zróżnicowania zaczęto stosować również w odniesieniu do zjawisk seksualności.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *