Kobiety w menopauzie wykazują skłonność do otyłości

Ocena wpływu estrogenów na różne kwasy tłuszczowe nienasycone musi być traktowana ostrożnie. Aczkolwiek w poziomach różnych kwasów tłuszczowych występują duże różnice indywidualne, to jednak zaobserwowano wpływ estrogenów na zwiększenie stężenia kwasów (m.in. arachidowego), będących prekursorami prostaglandyn. Nie można wykluczyć, że zwiększenie zawartości prostaglandyn może mieć związek z powstawaniem powikłań zakrzepowych podczas leczenia.

Kobiety w menopauzie wykazują skłonność do otyłości. Po 3-5 latach po zaprzestaniu miesiączkowania prawie u 50% kobiet stwierdza się zwiększenie masy ciała o ok. 2,5 kg, a u 30% o 5 kg i więcej. Zjawiska zależności między zmianami w wytwarzaniu hormonów płciowych a zwiększeniem masy ostatecznie nie wyjaśniono.

Udowodniono, że stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych, nawet w „mini” dawkach, powoduje zwiększenie masy ciała po kilku miesiącach ich stosowania. Stosowanie estrogenów w menopauzie nie daje takich powikłań. Przeciwnie, stwierdzono nawet zmniejszenie masy ciała o 3,5 kg (± 1,8 kg) po 6 miesiącach ich stosowania. Problem otyłości jest zjawiskiem złożonym i badania te nie mogą świadczyć o chroniącym przed nią wpływie estrogenów.

Leczenie estrogenami powoduje znaczące zmiany w stężeniu cholesterolu całkowitego, cholesterolu HDL i jego frakcji. Zmiany te zależą od rodzaju stosowanego estrogenu. Najsilniej działa etynyloestradiol, najsłabiej walerianian estradiolu. Również czas leczenia ma znaczenie. Frakcja cholesterolu HDL2 jest najbardziej „czuła” na wpływ estrogenów. W czasie pierwszego miesiąca leczenia zawartość HDLS zwiększa się o kilkanaście procent, po 3 miesiącach jego zawartość zwiększa się prawie o połowę w stosunku do wartości wyjściowych. Estrogeny endogenne nie mają wpływu na zachowanie się triglicerydów.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *