KANCEROGENEZA PRZEZŁOŻYSKOWA

Systematyczne badania nad skutkami przezłożyskowego działania kan- cerogenów podjęto dość niedawno [68], Z badań na zwierzętach doświadczalnych wynika, że działanie to jest zróżnicowane w zależności od stopnia zaawansowania rozwoju płodowego.

We wczesnym okresie rozwoju embrionalnego przeważa działanie cy- totoksyczne, zresztą zazwyczaj występujące dopiero pod wpływem bardzo dużych dawek. Ekspozycja w okresie organogenezy prowadzi często do powstania wad rozwojowych, natomiast szczyt działania kancerogennego przypada na okres po uformowaniu się łożyska [47], Na podstawie tych danych można więc przyjąć, że największe prawdopodobieństwo przezłożyskowej indukcji rozwoju nowotworów u ludzi występuje w drugim i trzecim trymestrze ciąży,

Dotychczasowe badania doświadczalne nad kancerogenezą przezłożys- kową objęły dość niewielką liczbę substancji „modelowych”, w tym zwłaszcza z grupy nitrozoamin. Niektóre z nich nie przejawiają zresztą zupełnie działania kancerogennego względem płodu tłumaczy się to brakiem przenikania aktywnego metabolitu przez łożysko i/lub metaboliczną niedojrzałością płodu [72, 75],

Niektóre spośród kancerogenów w okresie życia płodowego wywołują nowotwory po ekspozycji na mniejsze dawki oraz po krótszym okresie utajenia w porównaniu z okresem dojrzałości. Podatność na działanie kancerogenów wzrasta często znacznie w okresie noworodkowym przejawia się ona większą zachorowalnością, skróceniem czasu latencji i rozszerzeniem spektrum narządowego nowotworów [69]. Dowiedziono również, że ekspozycja transplacentarna warunkuje znaczny wzrost zachorowalności na nowotwory po ponownej ekspozycji w okresie pourodzeniowym prawdopodobnie w wyniku zsumowania się dawek [47].

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *