Główne objawy kliniczne

Główne objawy kliniczne: 1) wciąganie klatki piersiowej (ryc. 34), 2) stękanie wydechowe, 3) osłabienie szmerów oddechowych. Zaburzenia oddechowe zaczynają się zazwyczaj zaraz po urodzeniu, rzadziej po kilku godzinach życia. Oddychanie staje się szybkie, nieregularne, połączone z wciąganiem mostka i przestrzeni międzyżebrowych, ze stękaniem wydechowym. Duszność narasta, dołącza się sinica. Osłu- chowo stwierdza się słabo słyszalny oddech pęcherzykowy i trzeszczenia

Leczenie jest objawowe, polega na podawaniu w inkubatorze tlenu w stężeniu nie przekraczającym 4-0% (najlepiej w postaci aerosolu), antybiotyków, leków nasercowych, neuroplegicznych, hormonów kory nadnerczy, na wyrównaniu kwasicy. Zapobiegawczo należy unikać niedotlenienia w czasie porodu i w ogóle porodów przedwczesnych.

U słabych wcześniaków, często z zaburzeniami oddechowymi, możemy stwierdzać: twardzinę (scleiema). Jest to rozlane stwardnienie skóry i tkanki podskórnej. Zajęte tkanki są zimne, deskowato twarde, skóra nie daje się ująć w fałd. Jest to objaw dużego uszkodzenia. Obrzęk twardzinowy (scleioedema) jest podobnym schorzeniem. Leczenie: zaleca się podawanie, najlepiej doustnie, witaminy E: 1-0 mg dziennie i korty- zonu: 5 mg/kg wagi/dobę oraz ułożenie w inkubatorze.

Zwłóknienie pozasoczewkowe (fibroplasia retrolentalis) jest schorzeniem występującym tylko u małych wcześniaków z wagą poniżej 15-0-0 g. Jest spowodowane podawaniem tlenu o nadmiernym stężeniu. Może doprowadzić do całkowitej ślepoty jednego lub obu oczu.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *