FUNKCJE GRUCZOŁÓW PŁCIOWYCH U NOWORODKÓW – KONTYNUACJA

Fizjologiczne znaczenie wydzielania androgenów i estrogenów w okresie postnatalnym jest nie wyjaśnione. Przez analogię do wyników uzyskanych z eksperymentów na zwierzętach przy badaniu wczesnego zespołu androgennego, można oczekiwać, że w okresie postnatalnym wywierają one wpływ na dojrzewanie i różnicowanie płciowe ośrodków neuroendo- krynnych. Mogłoby to dotyczyć ośrodka tonicznego wydzielania gonadoli- beryny, związanego ujemnym sprzężeniem zwrotnym ze sterydami płciowymi oraz ośrodka wydzielania cyklicznego, związanego dodatnim sprzężeniem zwrotnym z poziomem estrogenów. Funkcjonowanie tych ośrodków w wieku dojrzałym jest u niektórych zwierząt doświadczalnych formowane wstępnie i determinowane działaniem hormonów sterydowych w okresie okołoporodowym. Ośrodek cyklicznego wydzielania jest hamowany okołoporodową aktywnością jąder albo – u samic – padaniem androgenu w pierwszym okresie życia noworodka. Ta działalność androgenna prawdopodobnie wymaga, by androgen był w tkance mozgo- wej na drodze aromatyzacji przetwarzany w estrogen, ponieważ dwu- hydrotestosteron tego efektu nie wywołuje. Również wysokie dawki estrogenów w okresie okołoporodowym wywołują maskulinizację podwzgórza. Także modulacja systemów enzymatycznych w wątrobie i w innych narządach może być wywołana w okresie okołoporodowym.

Czy to ostatnie stwierdzenie odnosić się może również do człowieka, nie zostało jeszcze w pełni udowodnione. Wydaje się jednak, że podwyższona produkcja androgenów we wczesnym okresie życia u dziewczynek z nieleczonym zespołem androgenitalnym nie prowadzi do zmian w cyklicznym wydzielaniu gonadotropin w wieku dojrzałym lub do zmiany stosunku FSH i LH w kierunku męskim przed okresem dojrzewania, pod warunkiem zastosowania później odpowiedniego leczenia kortykoi- dami (Reiter i wsp., 1975). U takich osobników wpływ podwyższonego poziomu androgenów na różnicowanie psychoseksualne wyraża się jednak obniżeniem zainteresowania naśladowaniem funkcji macierzyńskich w zabawach i wyższą aktywnością fizyczną (Ehrhardt, 1977).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *