Miesięczne archiwum: Styczeń 2015

INNE NIEPOŻĄDANE DZIAŁANIA

Niepożądane działanie leków przeciwarytmicznych powodowane może być bezpośrednim działaniem drażniącym na błonę śluzową żołądka i dalszych odcinków przewodu pokarmowego, co objawiać się może nudnościami, wymiotami i biegunkami. Tego rodzaju działanie występuje przy stosowaniu preparatów glikozydów naparstnicy, prokainamidu i meksy- letyny.

Czytaj dalej

KĄPIELE BOROWINOWE CZĘŚĆ 2

Jest rzeczą zupełnie zrozumiałą, że koniecznym warunkiem stosowania kąpieli borowinowych w jakiejkolwiek ich postaci jest brak podwyższenia ciepłoty i brak wszelkich objawów podrażnienia miejscowego. Kąpiele borowinowe można łączyć w tych przypadkach z kąpielami w wodach żelazistych. Dobre wyniki daje również leczenie borowiną w przypadkach przewlekłych zapaleń macicy młodych dziewcząt i kobiet cierpiącycłi na niedokrwistość i błędnicę. Bolesne miesiączkowanie, podobnie jak brak miesiączki, wywołane niejednokrotnie przez zaburzenia w systemie gruczołów dokrewnych, stanowią również wskazanie do kąpieli borowinowych, Czytaj dalej

Patologiczne krwawienia i sposób ich leczenia

Spośród spraw chorobowych leczonych promieniami X wymienić trzeba przede wszystkim patologiczne krwawienia. Do leczenia tą metodą nadają się wszystkie przypadki krwawień z części rodnych, na które spodziewamy się wpłynąć przez uregulowanie czynności jajników. Należą tu przede wszystkim krwawienia miesięczne w okresie pokwitania i przekwitania, będące następstwem zaburzeń hormonalnych, oraz krwawienia towarzyszące rozwijającym się w macicy mięśniakom.

W dawkowaniu promieni X rozróżniamy trzy rodzaje napromieniania: napromienianie drażniące, wytrzebienie czasowe i wytrzebienie stałe. Jeśli chodzi o skuteczność biologiczną, to działanie dwóch pierwszych rodzajów jest mimo dokładnego ich oznaczania w praktyce niezbyt pewne ze względu na wyżej wspomniane osobnicze różnice chorych, Czytaj dalej

P. Masłowski i jego metoda

Trudności przedstawia wyłącznie otrzymanie wspomnianych żab, którymi rozporządzają już jednak i polskie pracownie biologiczne (Łódź, Kraków i inne).

Z prób wykonywanych na rybach stosowano tu i ówdzie odczyn Fleischmanna i Kahna na cier- nikach (samicach) oraz odczyn Tozawy na samcach tejże ryby. Polegają one na występowaniu charakterystycznego zabarwienia godowego u wspomnianego gatunku tych drobnych rybek. Próby te okazały się jednak nieswoiste i dlatego nie zyskały większego rozpowszechnienia. To samo odnosi się do odczynu melanoforowego Konsulowa (na łuskach rybich). Bardziej zachęcający wydaje się odczyn ciążowy, wykonywany na samcach żab Ram escalenta, u których pod wpływem gonadotrofin (prolanów) przychodzi do pojawienia się plemników w kloace (odczyn ten wypróbowany został w ostatnich czasach w Polsce przez J. Bieniasza oraz J. Biernacką i A. Pigonia), a także odczyn ogłoszony w 1947 r. Czytaj dalej

SULFONAMIDY

Streptozotocyna wywołuje u 53-79% leczonych nią chorych białkomocz oraz tubulopatię w postaci hipcrfosfaturii z hipofosfatemią, glikozu- rii i kwasicy hiperchloremicznej. U ok. 1,5% chorych dochodzi do ostrej mocznicy z objawami martwicy nabłonków cewkowych i naciekami śródmiąższowymi.

Czytaj dalej

ZABURZENIA CZYNNOŚCI UKŁADU PODWZGÓRZE-PRZYSADKA-KORA NADNERCZY

Niepożądane działanie steroidów stanowi powód poważnego ograniczenia możliwości ich stosowania w chirurgii.

Czytaj dalej

WTÓRNE ZAWAŁY MIĘŚNIA SERCOWEGO CZĘŚĆ 2

Do profilaktyki zawałów mięśnia sercowego wielu autorów wybrało alprenolol ze względu na jego aktywność sympatomimetyczną i teoretycznie mniejsze ryzyko wystąpienia rzadkoskurczu [19, 1023, 1068]. Alprenolol stosowano przeciętnie w dawkach 400 mg/dobę, podzielonych

Czytaj dalej

Neomycyna i jej toksyczność – ciąg dalszy

Toksyczność neomycyny podawanej pozajelitowo okazała się tak duża, że lek ten obecnie jest używany prawie wyłącznie doustnie lub zewnętrznie, Fakt ten nie zwalnia jednak lekarza od obserwacji czynności ucha wewnętrznego. Opisano przypadki całkowitej głuchoty po neomycynie podanej doustnie [23], w postaci roztworu do wlewek dooskrzelo- wych [4], po podaniu do jam opłucnej i otrzewnej lub po długim stosowaniu zewnętrznym aerozolu z neomycyną [20]. Z powodu tak dużej oto- toksyczności neomycyny wskazania do jej podawania muszą być ścisłe i ograniczone.

Czytaj dalej

ROZPOZNAWANIE I PODZIAŁ PRZYCZYN POWSTAWANIA

-Skuteczność rozpoznawania ND zależy od 4 głównych czynników:

– 1. Pełnego zakresu wiadomości o leku – nauczanie farmakologii na wydziałach lekarskich akademii medycznych powinno obejmować bardziej wyczerpująco te wiadomości o leku, które są konieczne w praktycznej farmakoterapii. Nauczanie farmakologii klinicznej ND powinno zawierać o wiele więcej praktycznych wskazówek, np. umiejętności obserwacji, analizy i postępowania w odniesieniu do ND, a także prewencji i leczenia.

Czytaj dalej

Torbiele luteinowe

Cechą znamienną torbieli Iuteinowych są zawarte w ich ścianach komórki luteinowe, pochodzące z warstwy ziarnistej pęcherzyka Graafa oraz pewna liczba komórek paraluteinowych (tekaluteinowycli) z jego osłonki wewnętrznej. Te ostatnie znajdują się głównie na obwodzie torbieli. Guz jest wypełniony gęstym, brunatna- wym, pomarańczowym lub żółtym płynem z domieszką włóknika, który w większych torbielach osadza się na wewnętrznej jego powierzchni. W ścianie torbieli luteino- wych stwierdza się więc dwie warstwy, które można od siebie odróżnić. Warstwa wewnętrzna jest utworzona z komórek Iuteinowych. Jest ona lekko pofałdowana, jakkolwiek fałdy te – tak typowe dla prawidłowego ciałka żółtego – są wskutek rozciągnięcia przez płynną zawartość torbieli wygładzone i spłaszczone. Z tego samego powodu nie ma w niej także znamiennych wypustek i przegród utworzonych przez wrastające między fałdy komórek Iuteinowych komórki tekaluteinowe. Warstwa zewnętrzna ściany torbieli utworzona, jak już wspomniano, z komórek tekaluteinowych jest grubsza. Rozróżniamy w zasadzie dwa rodzaje torbieli Iuteinowych:

Czytaj dalej

PĘKNIĘCIE GUZA JAJNIKA

O możliwości pęknięcia guzów jajnika (torbieli) wspomniano już przy ich opisach. Powikłanie to bywa następstwem albo urazu fizycznego, albo wzrostu ciśnienia wewnątrz guza wskutek wylewu krwi lub nagromadzenia się w nim ropy, lub też zmian wstecznych w ścianie torbieli jajnika. Pęknięcie zdarza się jednak rzadko i dotyczy zaledwie około 5% przypadków torbielowatych guzów jajnika.

Czytaj dalej

LEKI NEUROLEPTYCZNE

Wszystkie leki neuroleptyczne mają działanie przeciwpsychotyczne, to znaczy zmniejszają nasilenie objawów wytwórczych (omamów i urojeń), wpływają na motorykę i aktywność leczonych, a także na reakcje afek- tywne. Ze względu na punkt uchwytu farmakodynamicznego (głównie struktury podkorowe) wywierają wpływ na czynność układu pozapirami- dowego oraz autonomicznego. Poprzez ośrodki tego układu, a także przez układ dokrewny oraz w wyniku bezpośredniego działania na inne narządy leki neuroleptyczne mogą zmieniać ich czynności. Toteż objawy nie- pożądane występujące podczas leczenia neuroleptykami, mimo że mogą przybierać różne formy w zależności od poszczególnych neuroleptyków, zwykle ograniczają się do nieoczekiwanych zmian stanu psychicznego, zaburzeń pozapiramidowych oraz rzadziej – do innych objawów somatycznych. Do neuroleptyków fenotiazynowych należą:

Czytaj dalej

Wrodzone zwężenie kanału szyjki

Byłoby jednak nieodpowiednie stosować w takich stanach nazwę })dysmenorrhoea ineretoria“, gdyż oprócz zaburzeń hormonalnych w patogenezie tego rodzaju bolesnego miesiączkowania odgrywają rolę także inne czynniki o niedostatecznie wyświetlonej etiologii.

Rozpoznanie i rokowanie w bolesnym miesiączkowaniu opiera się głównie na wywiadach. Badanie szczegółowe całego ustroju jest konieczne i stanowi wstęp do dokładnego badania ginekologicznego. Badanie to winno polegać nie tylko na sprawdzeniu, czy części rodne są prawidłowe i czy czynności płciowe przebiegają normalnie, ale i na przekonaniu się, jakie są stosunki rozwojowe w narządach rodnych i jaki jest stan napięcia tkanek.’

Leczenie bolesnego fniesiączkowania jest często bardzo trudne i zależy od wywołującej je przyczyny. Z tego względu wydaje się ono najbardziej racjonalne w przypadkach „dysmenorrhoea mechanica“, w których usunięcie przyczyny bólów jest równoznaczne z usunięciem schorzenia. Czytaj dalej

KONSTYTUCJA USTROJU I CECHY DZIEDZICZNE

Jakkolwiek zagadnienie klasyfikacji konstytucji płciowej kobiet pozostaje dotąd kwestią nie rozstrzygniętą, można by-w myśl zaleceń Pawłowa i jego uczniów – rozróżniać jak najogólniej dwie kategorie konstytucji płciowej kobiet, tj. a) prawidłową i b) nieprawidłową, przyjmując dla obu kategorii zmienny ich charakter, uzależniony od wpływów otoczenia. W takim ujęciu jednostki o konstytucji płciowej prawidłowej odpowiadałyby pierwszemu i drugiemu typowi konstytucyjnemu Rosnera, między którymi granica przeprowadzona jest zresztą w sposób niezbyt ścisły, a kobiety o konstytucji nieprawidłowej – typowi trzeciemu Rosnera. Z pojęciem konstytucji prawidłowej złączone byłyby zatem prawidłowe, dobrze wyrażone czynności płciowe, prawidłowy rozwój cech morfologicznych i dobre ich uwydatnienie oraz utrzymanie się cech czynnościowych przez normalny okres czasu. Wszystkie jednostki, wykazujące odchylenia od normy, znamionującej się wspomnianymi wyżej cechami morfologicznymi, czynnościowymi i ewolucyjnymi, miałyby konstytucję nieprawidłową.

Czytaj dalej