Miesięczne archiwum: Listopad 2014

Ponawiające się objawy rwy kulszowej

W przypadku ponawiających się objawów rwy kulszowej dochodzi do nieodwracalnych zmian w korzeniu i związanych z tym zaburzeń czucia i ruchomości kończyny. Jakkolwiek w miarę wyrodnienia nerwu ostre bóle ustępują, jednak chory odczuwa stałe pobolewanie w kończynie, przy czym bóle nasilają się po wysiłkach fizycznych powodujących napinanie chorego korzenia.

Czytaj dalej

Mitochondria

Mitochondria o takiej budowie są typowe dla pierwotniakó nowców (aeroby) brak ich u pierwotniaków pasożytujących mowym (np. z rzędu Amoebida). U pasożytów krwinek czerwonych, o złożonym cyklu rozwojowym (np. Plasmodium), w postaciach wewnątrzkrwinkowych występują liczne koliście ułożone błony pełniące funkcje mitochondriów, które, o typowej strukturze, stwierdza się w innych fazach rozwoju tych pierwotniaków. Dla niektórych wiciowców (np. z rzędu Kinetoplastida) charakterystyczna jest obecność dużego mitochondrium, którego część nazywa się kinetoplastem (ryc. 3.1). Pasożyty wewnątrzkomórkowe lub tkankowe pobierają tlen bezpośrednio z krwi lub innych płynów ustrojowych żywiciela, natomiast pierwotniaki występujące w przewodzie pokarmowym wykorzystują do oddychania komórkowego rozkład glikogenu.

Czytaj dalej

Najlepiej rokuje chory

Ujemną stroną zarówno operacyjnego usunięcia jądra miażdżystego, jak i che- monukleolizy jest bezpowrotne zniszczenie krążka międzykręgowego, a tym samym zmniejszenie wysokości jednostki ruchowej kręgosłupa. W wyniku zwężenia szpary międzytrzonowej dochodzi do poważnego zaburzenia biomechaniki i szkodliwego przeniesienia obciążeń na stawy międzywyrostkowe.

Czytaj dalej

Odnerwianie stawów międzywyrostkowych (wg Shealy)

Zabieg poprzedza wykonanie dwóch zdjęć rentgenowskich (AP i boczne) lędźwiowego odcinka kręgosłupa w celu ustalenia położenia chorobowo zmienionych stawów międzywyrostkowych. Następnie chorego układa się na brzuchu i przygotowuje skórę tak jak do wykonania mielografii. Chory musi być przytomny, aby chirurg mógł z nim utrzymać kontakt w czasie zabiegu (stosuje się jedynie lekką premedykację). Nogi chorego owija się bandażami elastycznymi w celu zapobiegnięcia wazo-wagalnej hipotensji. Pod kontrolą aparatu rentgenowskiego odszukuje się stawy międzywyrostkowe i skórę położoną bezpośrednio nad nimi nastrzykuje 1% roztworem lidokainy. Igły z twardym mandrynem nr 12 wprowadza się bezpośrednio przez skórę i mięśnie aż do momentu zetknięcia ze stawami. U większości chorych wykonuje się to obustronnie na poziomie L3-L4, L4-Ls oraz Ls-Sr Następnie przez igłę wprowadza się elektrodę, a samą igłę wycofuje przez skórę. Elektroda jest izolowana z wyjątkiem ostrza długości 7 mm. Następnie elektrodę przesuwa się w głąb stawu na głębokość więzadła międzypoprzecznego i bocznie – do środka stawu. Elastyczny opór więzadła międzypoprzecznego daje się wyraźnie wyczuć zdjęcie boczne pozwala na dokładne ustalenie położenia elektrody. Następnie stosuje się stymulację elektryczną w celu określenia, czy ostrze elektrody jest właściwie umiejscowione i jeśli tak jest, czy trzeba skoagulować nerw. Umożliwia to także ustalenie, czy koniec elektrody nie znajduje się zbyt blisko korzenia nerwowego.

Czytaj dalej

Chromanie z niedokrwienia

Występowanie dolegliwości w tych przypadkach całkowicie zależy od rodzaju i zakresu pracy mięśni nóg, a więc może też wystąpić w pozycji leżącej (np. praca na ergometrze) dolegliwości nie są związane z lordozą lędźwiową.

Czytaj dalej

Ostra niewydolność nerkowa

Urazom nerek przypisuje się takie samo znaczenie jak ‚urazom wątroby i śledziony, z którymi mogą współistnieć. Według Hamiltona i Mc Naira narządy te zajmują trzecie miejsce pod ‚względem pierwszeństwa interwencji chirurgicznej po urazach OUN i klatki piersiowej. Ustalenie taktyki postępowania urologicznego zależy od ogólnego stanu chorego, rozległości obrażeń wielonarządowych oraz rodzaju uszkodzenia nerki. Niemniej podstawowym zadaniem jest określenie rodzaju uszkodzenia i wydolności nerek [2, 3, 4, 6],

Czytaj dalej