Miesięczne archiwum: Luty 2014

Schorzenia wcześniaka

Schorzenia wcześniaka. Zespół zaburzeń oddechowych, nazywany dawniej zespołem błon szklistych, jest to zespół kliniczny objawiający się zaburzeniami oddychania. Zaburzenia oddychania o znanej etiologii, jak zapalenie płuc, aspiracja wód płodowych, wada rozwojowa serca, nie należą do tego zespołu. Zespół zaburzeń oddechowych występuje zwykle u małych wcześniaków z wagą poniżej 15-0-0 g albo pochodzących z ciąży patologicznej lub porodu patologicznego, także u niektórych noworodków donoszonych z cięcia cesarskiego lub matek chorych na cukrzycę. Jest on najczęstszą przyczyną zgonu wcześniaków. Jak już opisano powyżej, wskutek specyficznych cech ośrodkowego układu nerwowego i układu oddechowego wcześniaka, w jego płucach może utrzymywać się niedodma wrodzona lub powstawać niedodma wtórna. Może dojść do niedotlenienia i jego następstw: zastoju, krwotoku, obrzęku płuc. Jako rezultat i morfologiczny wykładnik tych różnorodnych zaburzeń mogą wytworzyć się w płucach wcześniaka błony szkliste (membranae hyalinaeae). Nie w każdym przypadku z zespołem zaburzeń oddechowych stwierdza się błony szkliste, w nie-których przypadkach główne zmiany patologiczne — to niedodma lub obrzęk płuc.

Czytaj dalej

Kiedy zaczynamy karmić wcześniaka?

Wcześniaka zaczynamy karmić w drugiej dobie. Podajemy 7 razy na dobę (co 3 godziny z 6 godzinną przerwą nocną) po 5—8 ml pokarmu ściąganego (3-0 ml/kg wagi/dobę pokarmu kobiecego) oraz 7 razy na dobę 5—8 ml glikozy 5% (4-0 ml/kg wagi/dobę). Powoli zwiększamy co dzień lub co drugi dzień ilość pokarmu, tak że około 1-0 dnia dochodzimy do 12-0 kal/lcg wagi/dobę w 15-0 ml płynu/kg wagi/dobę. Zaczynamy od pokarmu kobiecego nieskoncentrowanego, po kilku dniach zmieniamy na pokarm skoncentrowany.

Czytaj dalej

Leczenie liszaja rumieniowatego

W leczeniu liszaja rumieniowatego niekiedy dość dobre rezultaty daje stosowanie niektórych leków przeciwzimnicowych, np. chlorochiny.

Czytaj dalej

Definicja wcześniactwa

Stwierdza się u nich zaburzenia równowagi elektrolitowej, hiperbilirubinemię, zespół zaburzeń oddechowych itp. zaburzenia charakterystyczne dla noworodków bardzo niedojrzałych. Poziom glikozy we krwi tych noworodków odzwierciedla poziom we krwi matki, obniża się po urodzeniu u tych noworodków szybciej niż u zdrowych, po czym wraca do normy. Noworodki te mają bardzo charakterystyczny wygląd. Są duże, nalane, twarz ich jest pełna, księży- cowata, jak w zespole Cushinga. Należy postępować z nimi jak z wcześniakami. Nie zaleca się podawania insuliny. Staranna regulacja poziomu glikozy we krwi ciężarnej z cukrzycą jest najlepszym sposobem zapobieżenia śmierci płodu lub noworodka.

Czytaj dalej

Rokowanie: Główne objawy kliniczne

Rokowanie. Stwierdzenie czynnościowej dojrzałości i umiejętności przystosowania się do środowiska pozamacicznego rokuje dobrze i jest znacznie ważniejsze od obecności lub braku morfologicznych cech dojrzałości. Rokowanie jest w dużym stopniu zależne od sposobu prowadzenia porodu przedwczesnego i opieki nad wcześniakiem zaraz po urodzeniu. Śmiertelność wcześniaków jest największa w pierwszych godzinach życia. Z każdą godziną, którą dziecko przeżyło, rokowanie się poprawia. Rokowanie co do dalszego rozwoju psychicznego i fizycznego wcześniaka jest dobre, o ile dziecko nie przebyło urazu porodowego.

Czytaj dalej

Układ oddechowy i krążenia

Układ oddechowy i krążenia. Niedojrzałość ośrodka odde-chowego i płuc wcześniaka, miękkość rusztowania kostnego, jego klatki piersiowej, słabość mięśni oddechowych utrudniają oddychanie. Fizjologiczna niedodma wrodzona płuc u wcześniaków utrzymuje się przez to dłużej i staje się patologiczna. Niedodma wrodzona może utrzymywać się dłużej także z powodu uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego w czasie porodu, aspiracji wód płodowych, zastoju, obrzęku, krwotoku płuc. Poza niedodmą wrodzoną pierwotną, gdy płuco jeszcze w ogóle nie rozprężyło się, może istnieć niedodma wtórna, gdy płuco, które już zaczęło oddychać, staje się bezpowietrzne, np. z powodu zamknięcia oskrzeli zaaspirowanymi wodami płodowymi i śluzem, w razie wytworzenia się błon szklistych lub dołączenia się zakażenia. Wszystkie te zaburzenia mogą spowodować niedotlenienie i jawną lub ukrytą niedomogę oddychania.

Czytaj dalej